Na de drukte rond de boekpresentatie breekt dan eindelijk onze vakantie aan. Drie hele weken vrij, geen werk, geen boek, he-le-maal niets. Sinds jaren gaan we weer samen op pad.
Na een lange reis, met veel files komen we aan in Zwitserland, bij onze airbnb. Een prachtige plek waar we 3 nachten blijven.

Na een uitgebreid, goed verzorgd gezond ontbijt wordt het tijd om de omgeving te bekijken. Op advies van onze gastvrouw vertrekken we naar Ascona, een plaats aan het Lago Maggiore.
Samen slenteren door de steegjes, lopen op de boulevard met uitzicht op het gigantisch grote meer. De bergen die aan beide kanten puntig tegen de blauwe lucht afsteken. Er is volop leven op het water. De zon staat hoog aan de hemel en ik loop, zoveel mogelijk in de schaduw, te genieten. Na een heerlijke, eenvoudige lunch vertrekken we naar het volgende meer. Lugano: een mooie stad die volop leeft. Alle soorten en maten mensen kom je tegen en een kakafonie van verschillende talen klinkt er door de straten.
Natuurlijk moet er ook een berg beklommen worden. De volgende ochtend, vroeg uit de veren. Stevig ontbijten, de bergschoenen aan en we vertrekken. Vanuit het dorp begint een wandeling naar de top, ongeveer 3 uur. Dat kunnen wij! Maar wat viel dat tegen. Door de regenval van de afgelopen periode zijn er lawines geweest en dat maakt de weg naar boven eerder een hindernisbaan. ‘Zullen we maar terug gaan,’ hoor ik Jan achter me puffend uitbrengen. ’Nee, kom op we geven niet zomaar op!’ Niet heel veel later is ook bij mij de moed in m’n schoenen gezakt. We halen de top, totaal uitgeput en besluiten om met de bergtrein terug te gaan. Deze berg was iets te hoog gegrepen…

Na een paar heerlijke dagen trekken we verder naar Italië, waar we een appartement geboekt hebben. Camparosso is de eindbestemming, onze weg leidt over de Autoweg langs de kust. Ik geniet nu al. De blauwe Middellandse zee reikt in de verte, de bergen en de mooie gekleurde dorpjes brengen mij compleet in vakantiestemming.
Camparosso is een dorp vol met steegjes, die allemaal op een plein uitkomen waar natuurlijk een kerk staat. In een van de kleine steegjes is ons appartement. We voelen ons bijna een van de inwoners, het leven is hier zo’n beetje zonder toeristen en ik hang net als de Italiaanse vrouwen de was in de steeg aan een lange waslijn die ik via een katrol kan verschuiven. De geluiden uit de andere woningen komen bij ons binnen. Iedere keer denk ik weer dat er ergens een flinke ruzie gaande is, zo temperamentvol als die Italianen kunnen praten. Als je ze daarbij ook nog ziet dan verwacht je dat er klappen gaan vallen. Ze praten niet alleen luidruchtig, met hun handen beelden ze ook nog eens uit wat ze zeggen!

Ons verblijf in Italië is fantastisch. We wisselen de dagen af met fietsen, wandelen, dorpjes bekijken en het strand bezoeken. De vrijheid om te doen wat we willen is heerlijk. Geen vaste plannen gewoon zien wat de dag gaat brengen.
We hebben volop tijd om bij te kletsen, echt weer tijd samen te hebben. Onze harten te delen want het is een druk jaar geweest. Hoe gemakkelijk raak je dan weer van elkaar vervreemd? Belangrijk om te connecten en te weten wat belangrijk is in het leven.
Het huwelijk is zo waardevol en kostbaar en het waard om daar de hoogste prioriteit aan te geven.
Wij vinden het heerlijk om samen een terrasje te pakken, voor een drankje of een hapje. Hier komen we tijd te kort om al die leuke terrasjes uit te proberen! We ontdekken ook een echt Italiaans aperitief, volgens onze kinderen is dat helemaal niet zo bijzonder. ‘Aperol Spritz kan je ook gewoon in Nederland drinken hoor,’ deelt één van de kinderen via de app mee. Maakt ons niet uit. Voor ons hoort dit nieuwe drankje bij onze vakantie en wij proberen deze bij verschillende terrassen uit. Bijzondere is dat wij alleen twee glazen bestellen om er vervolgens iedere keer verschillende hapjes bij te krijgen. Olijven, mosselen, chips, foccacia met tapenades, je kan het zo gek niet bedenken of wij kregen het erbij. Wat een gulheid van die Italianen. Kunnen wij nog een voorbeeld aan nemen!

Uitgerust en met nieuwe energie zijn we weer thuis gekomen, waar een nieuw avontuur op ons wacht. Onze jongste zoon wordt binnenkort vader en samen met zijn vriendin gaan ze bij ons “op-kamers” wonen. Spannend en mooi om zo aan het begin van die nieuwe fase te staan. Als vader en moeder, als “coach” en als opa en oma.

Hier hebben we in Nederland de vakantieperiode afgesloten en de start van het nieuwe begin gevierd onder het genot van………Aperol Spritz.